Ben metalin nispeten çok yapıldığı yerlerdeki müzik olayını pek sevmiyen biriyim.Çünkü artık thrash grupları thrash core , hard core gibi türlere yöneldiler ve fazlasıyla ticari kaygı taşıyan gruplar haline geldiler.Daha çok avrupada , kuzey ülkelerinde yapılan speed thrash , viking metal gibi türleri severek dinliyorum ki bu bahsettiğim türler kendilerine has özellikler taşıyor.
Batı müziğinde olmayan şey bizim müziğimizde ve doğu müziğinde olan tek sesin duygusallığıdır.Zaten Anadolu Rock ve metalde bu duygusallaık kullanılabilir.Önemli olan farklı bir enstruman kullanmak diğil.Zaten bir enstruman bir millete mal olmuş ve o millete aittir şeklinde düşünmüyorum.Müziğinde farklı şeyler yapmak isteyen örneğin bir yanni çok farklı sentezler üzerinde duruyor.Evet türk halk müziği şu şu şu esntrumanlarla , klasik müzik de şu şu esntrumanlarla ve heavy metal de gitar davul ve basla yapılır.İçine serpiştirilen esntrumanlarda olaya renk katar bknz pentagram - ney ilişkisi.
Ve barış manço nun yaptığı şeye tam olarak anadolu rock filan diyemeyiz çünkü kendine has çok kaliteli işler yaptığı için barış manço olarak anıldı ve anılıyo.Önemli olan işi kaliteli yapmak ve her sanat dalında olduğu gibi taklit etmemek , zaten olan bir eser varken benzerini yapıp çalmanın ve albüm çıkarmanın ne alemi var ? tüketim amaçlı piyasa albümünden ne farkı var ? yok ...
