ben de viyolonsel çalıyorum ve apocalyptica'ya bayılmasam da severim, beğenirim... ama elgar cello concerto'yu jacqueline du pre'den dinlemeyi tercih ederim doğrusu :) 'kim cello çalmak ister ki?!' diyenler de zaten bu işe yeltenemeyecek kapasitede olan insanlardır ayrıca. çünkü biz iki üç cambazlık öğrenince, arşe çekmeye başlayınca veya bilinen popüler bir şarkıyı becerip de çalında(!) 'ben cellistim' diye gezmiyoruz ortalıkta.. sözüm meclisten dışarı ama cello profosyonellik ve maksimum sınırlarda sabır ve ilgi isteyen bir enstruman olduğundan (tıpkı diğer enstrumanlar gibi(!) ve birçok insanın buna 'harcayacak' zamanı olmadığından b.k atmaları doğal... ben de bazen düşünüyorum salak mıyım neyim 16 senedir viyolonselle boğuşuyorum diye (!) :)
saygılar...