insanlar en azından gitarı tanıyorlar. benim durumum daha vahim! ne zaman viyolonsel yanımda olsa ve ben bir yere gidiyor olsam, yolda binbir çeşit laf işitiyorum! 'Anaaa.. kitara baaak!' veya 'Apla ne o ud mu?..' veya 'O ne la öyle koccaman, hay maaşallah!' gibi... hem komik hem trajik doğrusu... TRAJİKOMİK tam anlamıyla bu olsa gerek :)
saygılar...
