bütün diğerleri gibi iyisi ve kötüsü vardır, çoğu zaman aynı bestecinin de olabilir bu iyi ve kötü parçalar. mesela j.s.bach notaları anlamsız ve duygusuz bir şekilde ard arda dizmek konusunda shred çalan metalciler kadar başarılıdır(!), ama öte yandan aynı bestecinin 5. klavier konçertosu (BWV 1056) dinlediğim en güzel parçalardan biridir, glenn gould piyano ile çok güzel çalar bu besteyi, ama bach'ın zamanında piyano yoktu ve o dönemin aletleri ile çalınan şeklini de dinledim ve pek hoş gelmedi mesela, yorum da önemli.
