bence bu araştırmayı yapanların rock müziğe olan yaklaşımlarını sergiliyor.müziğin evrenselliğinden haberi olmayan türlerden olsa gerekler.hele hele bir insanın intihar gereksiniminin çevresiyle olan ilişkileri,piskolojik durumu,aile yapısı.ekonomik durumlar,aşk vs.vs saymakla bitmez ancak sayılmayacaklardan bir taneside müziktir ki;asla rock müzik olamaz.bana göre rock özgürlük demek.mutluluk demek,hayat için su=rock demek,damarda akan kan demek.nasıl oluyorda böyle birşeyi bu müziğe bulaştırıyorlar.asıl rock dinleyicilerine baktığınız zaman daha neşeli,daha hayata bağlı,daha sosyal ayrıca daha akıllı insanlar(intihar edecek kadar bunalım deyilller) sanırım bu araştırmayı yapan doçent fazla arabesk olsa gerek.nerde gördünüz ki kafası bozuk,çökmüş bir adamın herhan intihara meyilli olanın rock müzik dinlediğini,bu adam dinlese dinlese arabesk dinler ki ben böyle bir şey deyipte doçentle aynı çizgide bulunmak istemiyorum.çünkü böyle bir şeyin müzikle bağdaşlaştırılması çok saçma.neyse yaa millet kendine malzeme arıyor,böyle saçmalıklar rock severleri ya da rock'un tabanını sarsmaz.çünkü sağlam bir yapısı var.