Benim sorunum öğrencilere okutamıyoruz basitliği değil, o kadar basit olsa keşke! Her pazartesi sabahı ve her cuma akşamı bu marşı gözleri dolarak okuyan biriyim ben. Ağırıma giden de insanların umursamaz ruhsuz bir tavırla okumaları ve o muhteşem sözleri, aslında farkında bile olmadan; Çatma kurban olayım çehrenin,
Kahraman ırkıma bir gül de... gibi saçmalıklara çevirmeleri.
Şiir halinde okunuşunu dinlerken gözleri dolup, marş şeklinde dinlerken bu haleti ruhiyeye bürünemeyen çok fazla insan var. Bunun mantıklı bir açıklaması olmalı!
NOT: Bu konu hakkında 'umurumda bile değil' yorumunu yapan ve buna katılan arkadaşlar, lütfen mesaj yazmak için yormasınlar kendilerini, enerjilerini daha düzgün işlerde(!) kullansınlar.
