Bence kalitedir sebep. Türkiye dışında sadece müzik yapmak için kurulan ve bu işi yapmak için elinden geleni ortaya koyan gruplar daha fazla. Türkiye gibi bir ülkede, 70 lerde yapılan müzik ile şimdi yapılan müziği karşılaştırırsanız ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız. Eline mikrofon alan dolabında şarkı şablonları saklayan aranjörlerle birlikte albüm yapıyor. Müzik yapmak için değil, para kazanmak için.
Peki yurtdışında yok mu böyle kazmalar? Tabii ki var. Giyim tarzı yüzünden dinlenen yüzlerce grup örnek verilebilir.
Aynı şey çoğu sanat dalında da böyle. Türkiye, sanatçıların para kazanamadığı bir ülke olduğundan bu tip para kazanma çabalarını hor göremiyorum. Biraz da insanımız kaşınıyor gibi. Şu ibrahim tatlıses, serdar ortaç gibilerini tepemize çıkartan da, onları zengin eden de milletimiz oldu sonuçta.
Türkiyedeki sanat bir zamanlar dünyayla yarışır seviyedeydi. Şimdilerde yapılan filmler hindistandakilerle bile yarışamaz, yapılan müzik kendini tekrarlar, tiyatro sırf bilet satmak için oynanır, gençlerimiz kızlarla tanışabilmek için grup kurar, yaptıkları beste ikiyi üçü geçmez, yaptıklarının çoğu da bir halta benzemez.
Kalite için yapılan işler ölümsüz olmaya mecburdur. Belki bu ülkede böyle değildir ama dünyada böyle.