![]()
öncelikle boss gt-8 yeni bir processor değil. sadece çok yüksek fiyatı ve gt-6nın başarısı yanında sesini duyuramadı, biraz da boss hazır bir başarı yakalamışken gt-6yı geri plana atmamak için fazla reklam yapmadı. ama line6'in pod serisi ampli simülatörleri gt-6yı geride bırakınca boss da gt-8e ağırlık verdi.
şimdi analog-digitale gelirsek. öncelikle ünlü gitaristlerin neredeyse hiçbiri processor kullanmaz. processorın tek amacı düşük maliyete kolay kullanım ve fazla efekt elde etmektir. analogların kullanımı, ayarlanması ve alışana kadar kontrolü daha zordur. processorlardaki gibi patch "avantaj"ı yoktur ve efektleri simültene olarak ayarlarsınız. buraya kadar processorlar işlerini iyi yapar ve analoglara üstünlük sağlarlar. tamam.
ama olay bununla sonuçlanmaz. öncelikle processorlarda ton kontrolünüz son derece zayıftır. sahnede ton ayarlama şansınız yoktur. ton ayarlamak veya yazmak uzun zaman alır. bunun yanında patch değiştirirken bariz bir gecikme olur. şarkının ortasında başka bir patche geçtiğinizde 1 saniyeye kadar seste gecikmeler olur ve bu inanın çok sinir bozucu bir şeydir. bu gecikme aynı anda kullanılan efekt sayısı arttıkça daha çekilmez hale gelir. ayrıca bir süre sonra görürüz ki "patch" olgusu ton üzerindeki kontrolü yok ederek bir avantaj olmaktan çok uzaklaşır. bunun yanında processorlardaki efektler isim ve sayı itibarı ile çekici gelse bile asla analoglar kadar yeterli kalitede ve kullanışlılıkta değildirler. kullanılan efektler ise bir analogdaki tadı ve doğallığı veremez. çoğu wah modelleri sesi tam anlamıyla işleyemez, eq.lar ses rengini bozar, choruslar, pitch shifterlar hızlı çalındığında saçmalar vesaire.. bunlar denediğin bir çok processorda gördüğüm zayıflıklar. tabi ki gt-6, gt-8 gibi uç örneklerde bu eksilerin azaldığı bir gerçek fakat sonuçta yarısını kullanmayacağım bir alete 500-600 dolar para vermektense sadece istediğim efektleri, istediğim özellik ve markalardan seçerek istediğim gibi dizebileceğim ve kullanabileceğim şekilde analog olarak almayı tercih ederim. ve sonuç olarak sayıca az ama işlerini mükemmel yapan efektörlere sahip olmuş olurum.
şimdi drummist sana cevaben yazmıyorum sadece yaygın olan "amatör çalışılıyorsa processer, profesyonel anlamda analog kullanılmalı." düşüncesinden bahsetmek istiyorum. no offence yani =)
öncelikle analog pedallar profesyonel kullanım için özel olarak üretilmiş aletler değildir. hatta aksine kullanım kolaylığı ve düşük maliyet yolunda üretilmiş, processorardan bir önceki adım olarak var sayabiliriz. processorlarla olan farkları ise maliyet düşürmek amacıyla tondan feragat edilmemiş olmasıdır. analog pedallar amatör veya profesyonal olarak her koşul altında kullanılabilir. çok düşük fiyatlarına rağmen en basit örnek olarak steve vai ve joe satriani bile o dev racklerinin yanında birer boss ds-1 kullanırlar. peki profesyonel kullanım nedir? bu noktada analog pedallar ya da processorlar büyük oranda bir kenara bırakılıp iyi bir amfinin kendi distortionı, kendi reverbü veya delayi vs.si amfiyle uyumlu bir foot controller aracılığıyla kullanılmaya başlanır. bu controller cihazlar bir yandan "patch" özelliğinin kolaylığını sunarken, diğer yandan istenilen efektleri istenilen anda aktive ya da deaktive etmeye izin vererek ton üzerinde çok daha geniş kontrol sunarlar. daha da ileri seviyelerde işin içine rack sistemler girer. rack mountable olan ve fazlasıyla pahalı efekt cihazları ve kontrolcüleri kullanılarak son derece profesyonel aygıtlarla muazzam ton kontrolü sağlanır.
tabi bu sistemleri sevmeyen, bulamayan yani bir şekilde kullanmayan çok ünlü gitaristler de vardır(hendrix gibi) fakat ben genel konuştum.
sonuç olarak anlatmaya çalıştığım şey analoglar "profesyonel" amaçlarla üretilmiş aletler değildir. aksine düşük maliyetli ama iyi kaliteli aletlerdir. şahsi kanaatimce mecbur kalmadıkça processor tercih edilmemeli. ben de me33ü ne hayallerle almıştım ama kazın ayağı öyle değil malesef..
