hayattaki en tehlikeli şey, insanların kendilerine idoller belirlemesi, kendilerine bir takım insanları birebir örnek almasıdır.
bir arkadaş gayet güzel espirili şekilde cem köksalı kendince eleştirmiş; katılırsın katılmazsın ama onun eleştiri hakkını engelleyemezsin. gitar çalmak tamamen göreceli bir kavramdır; kesinlikle en iyisi şu diye parmağınla gösterebileceğin tek bir kişi yoktur. iyiler çok vardır ama tarzları farklıdır, bunun yanında elbet de iyi çalamayanlar bolcanadır. hal böyle olunca herkesin herkesi eleştirme hakkı da kuşkusuz mevcuttur. ne bilim ben çıkarım malmsteen'i bile eleştirebilirim, "kardeşim bu adam tap yapamıyor mu?" v.s. tadında.
başta söylediğim idol belirlemenin tehlikeleri yanında, bir de bir arkadaşın yazısında şöyle bir şey gördüm: "Joe Lynn Turner bu adam için çalıştığım en iyisi diyor. Peki sen kimsin tanıt kendini bize yolla eserlerini." mvö'nün şarkısında 'adı olmayanların sesi de yok mu?' olayına giriyor tam:D yani bizler adam değil miyiz, o zaman kimse fikir beyan etmesin hiç kimse hakkında?
ben cem köksal'ın çok iyi bir gitarist, ancak bunun yanında bir steve vai, eric johnson, marty friedman kadar virtüöz olmadığına -her şey hız değil, yeni hareketleri, ürettiği stili olmadığı ve dinlenince "bu cem köksaldır" diye ayırt edilemeyeceği için-, akabinde ise iyi, yaratıcı bir müzisyen olduğuna inanmaktayım, şayet albümünü severek dinledim.
konuyla ilgili esas görüşüm, cem köksal tam sanatçı vasıflarına vakıf bir insan; bizzat kendim biliyorum çok mütevazi, iyi, yardımsever. müzik bilgisi de oldukça iyi. gitar tekniği, zevklere göre değişir ki şayet malmsteen çok seviyotsanız bulunmaz nimettir. ben, bu porgrama katılan arkadaşların kendilerine oldukça iyi şeyler katacağına inanmaktayım. ama şunu da belirteyim yine, kimseyi kendinize idol olarak görmeyin, herkesi eleştirebilin -eleştirin demiyorum "eleştirebilin diyorum"-, her şeye açık olun dar kalıplarınız olmasın. çünkü hayal ettiğiniz insanı olmaya çalışmak, içinizdeki insanı öldürmek demektir.
saygılar..