BLACKMORE'S NIGHT

Hepsini istiyorum desem ayıp olur mu ki? :))

ah, sonunda istediğim muhabbetler dönmeye başlamış burada. şu anda işim var aranıza katılamıyorum. en kısa zamanda buraya bomba gibi bilgilerle geleceğim :)

şu Malmsteen olayını biraz daha detaylı anlatabilir misin, merak ettim :)

Silvermage in bana anlattığını hatırladığım kadarıyla yazayım:
Malmsteen Fire&Ice albümünde teşekkürler listesinde hayranı olduğu ve de sanırım albümü yaparken de azıcık esinlendiği blackmore u special thanks listesine almış. ama rahatsız herif yukarıdaki açıklamayı yapınca o da albümü toplatıp special thanks bölümünde ufak bir düzeltme yapmış :)

ahahahahhh süpermiş :)))
haysiyetli adam şu blackmore efendi ;)

bir röportajda da malmsteen için "o soloları tek telde çalsın, belki o zaman gözüme girer" diyen bir adam aynı zamanda :)

ama ne olursa olsun adam dönemin ilahı.... ne dersek diyelim...bir döneme ilah olmuş....damgasını vurmuş bir kişi.... bence tüm bunlara söylenebilecek tek söz "babadır yapar, hakkıdır..." ve inanılmaz bir alkışı hakediyor :)

Olympia konseri için diyebileceğim şu:
Deep Purple o konserden sonra bence artık bir rock band değil, bir show band olmuştur. Adamlar işlerini hala çok iyi yapıyorlar ve farkettiyseniz amaçsız aptallıklar yapmıyorlar. Purple dan sonrakilerin Purple dan hala öğrenecekleri çok şey var.

Blackmore vs. Steve Morse karşılaştırmaları tabii ki gırla gidiyor.. Bundan birkaç ay önce Guitar Techniques dergisinde okuduğum bir yazıda (Shawn Lane'in ölüm haberini veren sayı) bu konuda derginin forumlarındaki tartışmaların özetini geçecek olursam;

Tabii ki Steve Morse'u kınamıyoruz inanılmaz bir gitarist ama Deep Purple'a yakışmıyor.

Diğer taraftan benim düşüncem böyle değil...tabii ki taze kan gereklidir bir gruba, Steve Morse, Deep Purple'ı çok farklı yerlere taşımış dikkat ederseniz, Purple, Jimi Hendrix varyasyonlarından fusionvari bir yapıya ulaşmıştı Abandon'da Bananas ise daha ilginçti. Purpendecular a Abandondan daha çok benzeyen bir albüm olmuş ve bunlar da Morse etkileri.... İyi veya kötü, kendisini gruba katmayı başarmış. Sometimes I Feel Like Screaming ise aslen Steve Morse'un kendi şarkısı zaten, ama Purple'a mal olan bir şarkı.

Ne diyeyim...iyi dinlemeler... :)

Tabi sana bu konularda katılıyorum.Steve Morse'a saygıda duyuyorum.Fakat beni rahatsız eden konu kullandığı gitar tonları,nüanssız çalışı ve grupta çok ön plana çıkması.Konserlerde dikkat edersen sürekli çalıyor hiç boşluk bırakmıyor,hatta "Strange Kind Of Woman" parçasının varyasyon bölümünde ve "Bloodsucker"ın senkoplarında bile o kirli distorsion tonuyla solo atmaya çalışıyor.
Halbuki Blackmore döneminde güzel bir paylaşım vardı.Hatta son dönem 93'teki "Come Hell Or High Water" konserinde bile Blackmore çalmadığı yerlerde sahne arkasına gider,ön plana çıkması gereken yerde kendini gösterir,her yerde solo atmaz.Blackmore's Night konserindede böyle olmadı mı? çalmadığı yerlerde geri plana çekildi.Bunu bir kapris olarak görmemek gerekir.
Bir rahatsız olduğum konuda Steve Morse'un Blackmore gibi klasik,barok veya ortaçağ ezgilerini kullanmayışı,"ted the mechanic" gibi ruhsuz parçaların ortaya çıkışı.Blackmore döneminde parçalar daha progressive şekilde çalınırdı.Örneğin "Space Truckin","Mandrake Root"gibi parçalar çeşitli senfonik ve progressive kalıplara sokularak 20-30 dakika çalınırdı.Şimdi ise böyle bir şey olamıyor.
Deep Purple'ı Hard'n Heavy grubundan çok Klasik ve Progressive rock grubu olarak sevdiğim için böyle düşünüyor olabilirim.Onun için şimdiki tercihim daha çok Blackmore's Night oluyor.

Tabii ki bunlar kişisel tercihler :) saygı duymak gerekir...

Evet Space Space Trucking, Mandrake Root efsaneleri unutulmaz ama tabii ki yapılan anlamsızlıklar da var ki bunlara sadece babaya saygıdan ötürü eyvallah demek gerekir, mesela;

konserin birinde (hangisi olduğunu hatırlamıyorum üzgünüm) baba yok sahnede.... solo bölümü geliyor, baba çıkıyor sahneye elinde pet şişe içi su dolu... seyircilerden birini gözüne kestirmiş... atıyor kafasına sonra soloya giriyor..... :)) yerlere yatmıştım gülmekten... Blackmore's Night konseri daha farklıydı...asi gençler tabii ki yoktu artık sahnede efendi adamlar, ne iş yaptığını bilen adamlar vardı.... paylaşım derken Purple'daki tek paylaşım sahne idi ki zaten Purple o gücü o aradaki anlaşmazlıklardan almış bir gruptur diyorum ben... veya Rainbow daki durum neydi? baba elini kaldırır ve soloya girerdi :) Blackmore's Night konserinde de öyle olmadı mı? :)

Bir söylenti duydum... Fransa da vokalde Turner varken sahnenin bilimum sebze meyve yağmuruna tutulmuş ve bunun sorumlusu olarak da Purple'ın diğer elemanları (Blackmore, Glover, Lord, Paice) gösterilmiş. Yani sahneye ilk domatesi atan ve Turner'ın Fransızların yedi ceddine dümdüz gitmesini sağlayan bu 4 lü imiş... Bunun gerçekliği hakkında bilgisi olan var mı?