-
Pet şişeyle su atma olayı biraz öncede bahsettiğim"Come Hell Or High Water"93-BIRMINGHAM konserinde oluyor bende konserin tamamı vcd olarak olduğu için söylüyorum.Zaten 7-8 gün sonrada Blackmore gruptan ayrılıyor,turne yarıda kalıyor.Fakat suyu seyircilerden birinemi yoksa kameramanamı atmaya çalışıyor onu bilemiyorum.
Fransadaki olayıda senden ilk defa duydum.Detayını biliyorsan anlatırmısın?
-
Fransada da bunlar konsere beş dakka dinlenme molası diye ara veriyor...bu arada Turner konuşuyo mu, atraksiyon mu ne yaparken bunlar da aşağı inip sahneye domates falan atıyorlar... sonra da Turner olayı başlatanların Fransızlar olduğunu zannedip ağzına geleni söylüyor Fransızlara....
ama realitesi nedir bunun bilmiyorum....
Come Hell or Highwaterise zaten Blackmore'lu son konserdir... Anlaşmaları vardır Japonya dan hemen önce ayrılacağına dair.... Ama baba daha önceden ayrıldığından Satriani nin acilen gelmesi gerekmektedir :) Turne yarıda kalmamıştır... Satriani ile devam etmiştir....sonra da Satriani gruba Morse'u tavsiye etmiştir....
-
Evet ama burada dikkat edilmesi gereken bir nokta var.
9 Kasım 1993"Come Hell Or High Water"konseri Blacmore'lu son video kaydıdır,son konser değildir.Bu konserden sonra Kopenhag,Stokholm,Oslo,Helsinki ve Moskova'da da birer konser verirler.18 Kasım 1993 Moskova konseri Blackmore'lu son konserdir.Blackmore ayrılınca turneye ara vermek durumunda kalırlar ve 1 Aralık 1993'ten itibaren Joe Satriani'yle birlikte Japonya'dan devam ederler.Bu da böyle biline.
-
Ha tamam canım burada bir yanlış anlaşılma olmuş :) Son konserden kasıt son turne idi sanırım birazda ağız alışkanlığından olmuş :)
-
Bu arada dün stüdyo imge'nin sayfasında Murat Beşer'in Blackmore's Night hakkında"Yedikule Zindanlarında Sufi Rockçılar gecesi"adlı yazısına verdiğin cevap gözüme ilişti.Tebrikler gerçekten güzel bir cevap vermişsin.
-
Ben burada konuyu biraz farklı bir yere çekmek istiyorum. İsterseniz Deep Purple'ın müziğini kronolojik olarak birkaç parçaya bölelim. İlk parça (Lord, Evans, Simper, Blackmore, Paice) kadrosuyla yapılan Shades of Deep Purple, The Book Of Taliesyn ve Deep Purple albümleri daha çok barok ve klasik ögeleri içeriyor. En basitinde Jimi Hendrix'in klasik eseri Hey Joe'ya bile bolero tarzı bir giriş yapılmıştır. Burada gruba Jon Lord'un etkisi büyüktür. Belki de Ritchie Blackmore şimdiki tarzını ta o zamanlardan düşünmeye başlamıştı. Gelelim diğer albümlere...(Lord, Glover, Gillan, Blackmore, Paice) kadrosuyla kaydedilen Deep Purple In Rock, Fireball, Machine ve Who Do We Think we are albümleri ise daha çok blues ve hard rock ağırlıklı albümlerdir. Burada ise Ritchie Blackmore'un o zamanlar için söylediği "o zamanlar soloya değil de, gitarın çıkardığı gürültüye bakıyordum" sözleri ve Gibson'dan fender strat'a geçişi, strat'ının vibrato kolunu sürekli kırması dikkate alındığında ağırlıklı bir blackmore etkisi görülüyor. Buradan sonraki albümlerden sadece burn ve stormbringer'ı saymayı doğru buluyorum. Onlar ise Coverdale, Hughes ve Blackmore etkili albümlerdir. Bazen birkaç şarkıda Jon Lord'un klasik etkileri görülmekle beraber bence pek de önemli değildir. Sonuçta o eski ahengi yakalamaktan uzak şarkılardır bence. Perfect Strangers ise deep purple'ın klasik kadrosunun neden bu kadar iyi olduğunun kanıtı olması dışında pek bir özelliğe sahip değildir bence. Battle Rages On ise tam bir hard albüm olmakla beraber Deep Purple hakkındaki bilgilerim bu albümü bir sınıfa sokmaya yetmiyor açıkçası. Purpendicular'dan itibaren ise steve morse etkisi giderek artmıştır. Steve Morse'un jazz-fusion tarzı ise Deep Purple'a bence değişik ve güzel bir hava katmıştır. Gillan'ın sesinin eskisi gibi olmaması da bu havanın oluşmasında etkili olmuş mudur bilemeyeceğim. Okuduğunuz için teşekkür ederim.
-
MK.2 kadrosuyla olan albümler blues ve hard rock ağırlıklı olmasının yanında klasik öğeleride barındırıyor,fakat başka bir sound'da.
Özellikle"Child In Time,Hard Lovin Man,The Mule,Fools,Pictures Of Home"gibi parçalar."Fools"parçasındaki Blackmore'un gitarı keman gibi çalışı sırasındaki kullandığı ezgiler ortaçağdaki Gregorius ezgilerine çok benziyor."The Mule"'un melodisi ise İngiliz folk müziğine yaklaşırken,"Anyone's Daughter"'ın melodisi Amerikan Country türü bir melodi.
Mk.3 kadrosunda "Burn" deki sololar olgun barok dönem ,daha çok Bach'ın füglerine benziyor.
Rainbow'da"Catch The Rainbow,Spotlight Kid,Maybe Next Time,Difficult To Cure,Anybody There,Weiss Heım" gibi parçalarda bu etkileri görürken;
Mk.2-B ve C döneminden ise "A Gypsy's Kiss,Wasted Sunsets,Hungry Daze,Anya" gibi parçalarda klasik etkileri görüyoruz.
Steve Morse döneminde ise bu etki neredeyse tamamen kaybolmuş durumda.
Peki Blackmore's Night müziği hakkında neler düşünüyorsun?
-
:) Karıştırmışsın... Soyadlarımız farklı, o yorumu ben yazmadım ama yazan arkadaşın da ellerinden öpmek geldi içimden.... işte bu tarz bombalamalar yüzünden oralar bana "çoooooooooook uzak" geliyor :)
-
Jon Lord başta olmak üzere 5 gün sonra mesaj atan sincehis ve böyle muhabbetler eden tüm blacmore's night başlığına yazanlara selamlar. müzikleri dışında fazla bir bilgim olmamasına rağmen deep purple be blackmore's night hakkında az da olsa birşeyler öğrendim sizlerden sağolun.
Ritchie Blackmore tarz değiştirdi fakat böylesi bence daha iyi oldu. blackmore's night gibi bir grup çıktı dünyaya... bence tarzında muhteşem. aslında onlar gibi tarz yapan pek de grup dinlemiyorum. beni metal müziğin en üst zindanlarından en alt zindanlarına kadar beni alıp bu tarz müziğede zaman ayırtan blackmore's night süper bir isim olsa gerek.
-
Emin ol öyle :)
Fakat "yeni jenerasyon" babaları dinlememekte ya da dinleyip de "bu ne be" demekte ısrarcı :(
